Charakterystyczne cechy bylin
Obecnie hodowla zmierza do uzyskania bylin nie tylko o piękniejszych kwiatach. lecz także o dłuższym okresie kwitnienia i korzystniejszych właściwościach biologicznych. Wyhodowano odmiany wielu bylin wysokich bardziej odporne na łamanie czy przewracanie, na przejściową suszę i liczne choroby liści. Mimo tych osiągnięć siła wzrostu i intensywność kwitnienia zależy oczywiście od określonych warunków. Byliny to rośliny wieloletnie, których części nadziemne nie drewnieją i co roku obumierają, a nie sprzyjające pory roku, tj. zimę u nas lub okresy suszy w klimacie stepowym, przezywają dzięki specjalnym organom, z których ponownie wypuszczają nadziemne części w okresach sprzyjających. Organy te to głównie korzenie, kłącza, cebule i bulwy. Umożliwiają one nie tylko przetrwanie pory nie sprzyjającej, lecz także służą do rozmnażania wegetatywnego. Wiele bylin wydaje odrosty korzeniowe. Są to pędy wyrastające z pąków znajdujących się na korzeniach. Odrosty takie tworzy m.in. aster nowoangielski.